Afscheid ziekenhuis...

Afgelopen maandag was voor Danaé en voor ons een spannende dag. Afscheid nemen van haar vertrouwde kamer in het St. Elisabeth Ziekenhuis op afdeling D2. Wat een hartverwarmend afscheid was dat...., vlak voor haar vertrek stond zowat iedereen die zich vrij kon maken en die iets met en voor haar betekend heeft op haar kamer. Danaé had voor iedereen een persoonlijk kaartje gemaakt en een heerlijke taart om te bedanken voor alle goede zorgen. Deze taart verzorgt door de De Taartentroela's pakte alles samen; "you're un frog-etabble". Met diverse knuffels, traantjes, bedankjes en kaartjes werden we uitgezwaaid, op naar de volgende stap.Na aankomst op haar afdeling KJ2 op Revalidatiecentrum Leijpark is Danaé eerst even gaan rusten om wat bij te komen van alle indrukken van haar afscheid. Haar Kamertje heeft ze samen met mama, haar zusjes en tante Gerdy in de afgelopen week ingericht. Zo heeft ze naar dit moment kunnen toe werken en dat heeft geholpen want ze gaat gelukkig ontspannen liggen op haar nieuwe bed.Ondertussen dat Danaé rust hebben wij een intake gesprek met revalidatiearts en verpleging waarbij de situatie van Danaé opnieuw wordt besproken. De hele film passeert weer en dit is emotioneel en ook wel weer confronterend. Toch wel handig om een doos tissues op het bureau te hebben staan.......Wanneer wij terugkomen zit Danaé in de gezamenlijke woonkamer met de groep aan de broodmaaltijd. Ze heeft een lach op haar gezicht en is zo te zien op haar gemak.Nadat wij ook zelf een broodje hebben gegeten zitten wij samen met Danaé op haar kamer, afwachtend op het volgende gesprek met haar EVV-er. Wanneer er op de deur geklopt wordt komt er een vrolijke jongen binnen. Dit is Danaé haar buddy en hij vraagt of ze ook wil deelnemen aan de whats-app groep die de kinderen van de afdeling onderling hebben. Na uitleg wat dat dan precies is wil ze dit wel graag.Danaé gaf aan dat ze vooral tegen het water (zwemmen) opziet. Dit pakt haar buddy heel goed op en samen met nog een meisje wordt ze mee uitgenodigd om het revalidatie centrum te bekijken en te verkennen. Vanaf een klein afstandje volgen wij haar en zien toe hoe warm ze wordt opgenomen in de groep en op een voor haar duidelijk en begrijpbaar niveau uitleg krijgt.Dit geeft ons een goed en prettig gevoel.Haar eerste fysio-therapie staat op de planning waarbij ze op de hometrainer even gefietst heeft. Na het avondeten is het tijd voor de visite en maken ook wij kennis met de kinderen en ouders van de afdeling. Danaé geniet van de grapjes en vrolijke gesprekken om haar heen. Tijdens het bezoek wordt ze emotioneel en geeft aan naar huis te willen......, ook nu pakt haar buddy dit op en nodigt haar uit aan tafel voor wat drinken en iets lekkers. Het bezoekuur is voorbij en wij nemen met een knoop in onze maag afscheid. Na dat de visite weg is hebben de kinderen nog allemaal een stukje van haar taart op die ze meegenomen had. Om 21.30u hebben we haar in een videogesprek welterusten gewenst en is ze begonnen aan haar eerste nacht.De volgende ochtend gaat mijn telefoon al om 7.15u, Danaé heeft redelijk goed geslapen zoals ze zelf zegt. Ze vraagt of ze van haar kamertje mag of dat ze misschien moet wachten op de verpleging......., hieraan merk je dat ze eenvoudige keuzes nog niet zelf kan maken. Er staat een eerste volledige dag van diverse therapieën en gesprekken op het programma dus een drukke dag. Ook haar rolstoel is aangemeten en nu kan ze zich wat makkelijker door het gebouw bewegen wat ook meer vrijheid en mogelijkheden biedt. Gelukkig merken wij dat ze zich prettig op de groep voelt en ook contact maakt met verpleging en de kinderen op haar afdeling. Ik denk dat ze haar plekje gelukkig snel gevonden zal hebben.Kijk ook eens op www.anti-nmda.nl voor meer info en uw donatie voor onderzoek en verbeterde behandelingen. Zoals Danaé zelf zegt `zodat kindjes niet zolang in het ziekenhuis hoeven te blijven en ze snel beter gemaakt worden´

Reactie schrijven

Commentaren: 0