Bewogen week

Wat een bewogen week en weekend hebben wij achter de rug. Danaé voelde zich al snel thuis op afdeling KJ2 bij Revalidatiecentrum Leijpark. Wat is het bijzonder om te zien hoe de groep met elkaar omgaat, helpt en steunt. 

Allemaal verschillende kinderen/jongeren, andere achtergronden, diverse leeftijden, ziektebeelden en oorzaken maar wel allemaal één ding gemeen, iedereen heeft een aandoening aan de hersenen. Het is een warme hechte groep en Danaé is volledig door hen opgenomen.

Het is mooi om te zien dat ze op een respectvolle manier onder elkaar grapjes maken en soms zelfs wat zelfspot hebben. Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd.......

Danaé heeft al redelijk snel haar draai gevonden en zet zich voor 100% in voor haar herstel. Alle therapieën zet ze haar tanden in en weet van geen ophouden. Haar grenzen kan ze zelf niet aangeven en van stoppen is geen spraken. Dit is dan ook ook haar grote valkuil. Rust is het toverwoord!

We zien dan ook veel vooruitgang in de loop van de week. Haar rechterbeen wil nog niet helemaal meewerken maar ze heeft gezwommen, gefietst op de hometrainer en zelfs traplopen gaat verrassend goed. Dit is een positief vooruitzicht! Aan het eind van de week gaan we is gesprek met de artsen over het aankomende lange weekend.

Blijft ze op het Leijpark dan moet ze aansluiten op KJ1 waar het maken van contacten en aansluiting lastig is doordat er op deze afdeling hulpbehoevende jongeren verblijven die veelal de gehele dag op hun kamer zijn. Nemen we haar het weekend mee naar huis? Kunnen we veiligheid en een zelfde dagritme zoals op het RC bieden aan haar? Kunnen haar zusjes en wij haar bieden wat ze nodig heeft en misschien nog belangrijker kunnen haar zusjes dit ook aan?! Allerlei vragen waar de artsen natuurlijk wel duidelijkheid in verwachten.

Na veelvuldig overleg met artsen, het gezin en onze achterban besluiten we om Danaé het weekend mee te nemen naar huis. Vrijdagochtend halen Twanny en tante Gerdy haar op. Helaas heeft ze vanaf die ochtend weer een lichamelijke terugval. Haar beide benen zijn pijnlijk en werken niet zoals ze zou willen. Daarnaast ziet ze dubbel. Ondanks de terugval zetten we de schouders eronder en gaan we er een goed weekend van maken.

De autorit was zoals verwacht een hele opgaaf waarbij ze erg gespannen was. Maar samen op de achterbank veilig tegen tante Gerdy aan zitten geeft rust en maakt veel goed.

Eenmaal thuis heeft ze wederom geen herkenning van haar omgeving. We hebben voor een bed gezorgd beneden zodat ze kan rusten en slapen. Het is fijn om haar weer thuis te hebben. Haar zusjes zorgen met veel plezier voor haar en hier maakt ze dan ook héél graag gebruik van ;)

Helaas gaat het met haar benen steeds slechter en ziet ze nu alles drie keer! Creatief als ze samen met mama is bedenken ze hier een goed systeem voor. Danaé wijst aan waar ze bijvoorbeeld een glas ziet, ze telt mee, 1-2-3 en wij geven het juiste nummer aan waar daadwerkelijk het glas staat waardoor ze het feilloos kan vinden.

Op deze manier komen we het weekend prima door, lekker in de rolstoel buiten een wandeling maken, buiten met een bal bezig zijn en een ouderwetse zaterdag tv-avond met het gezin. Gezellige visite en veel vrolijke gezichten. Natuurlijk is het ook weer wennen en horen daar ook teleurstellingen, traantjes en frustratie bij maar dat staat totaal niet in verhouding tot het onwijs goed gevoel en geluk te om weer compleet te zijn als gezin na ruim vijf weken!

Op naar een nieuwe week!

#nmda #gezin #familie #weekend #thuis #gelukkig #trots

Reactie schrijven

Commentaren: 0