Zo ontzettend trots op mijn kids

Danaé Ligtvoet al 20 weken lang kan ik niet echt meer met je praten. Al die weken lang proberen we van kleine momenten grootste te maken.

Zorgen komen , zorgen gaan , we willen het je zo graag terug geven," je oude onbezorgde bestaan". Je weer zien lachen om volwassen grappen. Met je discusieren over het leven. Met je filosoferen over de toekomst die je als gezonde puber voor je zag en waar je naar streefde. Je gewoon even kunnen laten vertellen hoe het echt met je gaat. Gewoon het strand op rennen om niet stil te staan dat die kleine momenten heden nog bij het verleden horen . Niet dat je me hulpeloos aankijkt en zegt : " Het lukt niet mam! Gewoon van je horen wat je nodig hebt en hoe je verder kan....dat je zegt...ik kan het weer alleen....het lukt me mam!

 

Lieve Faithlen wat ben je veranderd in 20 weken. Je onbezorgde blik heeft er ėėn met zorg gekregen. Je rol veranderd in ons gezin. Je ruilde je onbezorgdheid in voor vertrouwen en geduld voor je zus en haar gewin 

Jij hebt een hart van goud, het geduld van een oude ziel. Je bent continu op je hoede. Je zei me laatst met zoveel emotie in je stem: " Mam ik mis Danaė zo! " Je maatje je soulmate je grote zus. Lieverd je bent zo'n kanjer speciaal voor je grote zus.

 

En kleine Blossom. Medische termen bespreek je zo met me als ik je kleine handje in de mijne houd. Als je me even een kort woordje toevertrouwd. Je mist een zus die altijd met je meeliep in het leven. Nu duw jij haar rolstoel en leer je haar dingen over dit leven. Hoe een paardebloem jullie zoveel lol kan doen beleven. Maar je raakt mijn moederhart als ik je avonds voor het slapengaan een dikke kus kom geven 

" Mama ik wil zo graag dat Danae weer beter word kun je dat met me samen wensen? " Ik kan je dan alleen maar zeggen dat we dat allemaal het liefste wensen. Je oogjes doordrenkt van tranen kun jij mijn moederhart alleen maar raken.

 

Mijn moederhart breekt dat ik niet kan geven wat mijn grote wens ooit was toen ik jullie in mijn armen hield. Mijn kinderen een onbezorgde jeugd geven gewoon omdat ik vind dat ieder kind dat zo verdiend. Ik kan alleen maar kijken, ervaren en meedeinen op het dagelijks wisseld gevoel. Warmte en genegenheid geven, das voor mijn moederhart op dit moment het enige reële doel. #spanningvoordeuitslag#zoontzettendtrotsopmijnkids

 

Bron: https://www.facebook.com/twanny.zijlmans

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Els van der Steen (zaterdag, 12 augustus 2017 00:12)

    Ik ben weer helemaal stil wat mooi geschreven, maar met veel verdriet.
    Dikke knuffel voor jullie allemaal xxx